Koi Hunt Dag 5: Een onderschatte kweker en de grote Doitsu Showa spelshow

Published On: oktober 31st, 20205 min read0 Reacties on Koi Hunt Dag 5: Een onderschatte kweker en de grote Doitsu Showa spelshowCategorieën: JapanreizenViews: 386

Vorig jaar waren ze ook goed, maar dit jaar overtreft het net wel een beetje

Het is de laatste tijd bij ons erg druk. Dankzij dit en het tijdsverschil is het soms lastig om klanten te beantwoorden, dat gaat niet altijd a la minute. Als je een vraag hebt gesteld en het duurt lang, dan zou je het beste via Whatsapp een berichtje kunnen sturen. Dat gaat toch even wat sneller. Dat terzijde is de eerste waardebon van euro 100,- Koi tegoed is gewonnen door Mark! hij heeft reeds een persoonlijk bericht ontvangen.

ik denk dat deze kweker een beetje wordt onderschat

We zijn nu vijf dagen aan het Koi inkopen. Ik ben echt verbaasd over hoe rustig het is, maar ik ben ook wel verbaasd over de kwaliteit. Natuurlijk is het ene jaar niet het andere en ze hebben een goed zomer seizoen gehad en je ziet dat gewoon terug over de hele linie. Vanochtend zijn we eerst begonnen bij Aoki Masaki; niet te verwarren met de meester der metallics Aoki. Ze hadden Goshiki afgevangen en we hebben in totaal 7 stuks van 40-45 centimeter high quality Goshiki ingekocht; fors aan de maat. We hebben ook nog 4 stuks van 45-50 centimeter en ook High Quality. Echt Goshiki zoals we ze graag zien met opkomend grijs, heel goed beni.

Daarnaast heb ik nog 2 hele mooie stuks Ginrin Kohaku gekocht en 2 Nissai. Eentje van 35-40 en eentje van 45-50. Maar echt het is ongelofelijk; we kennen allemaal Maruhiro; hij is de master van de Ginrin, maar ik denk dat deze kweker een beetje onderschat wordt. Het Ginrin ligt er echt zo dik op; daar heb ik maar één woord voor; echt Fantastisch, oh nee dat zijn er twee he?! Geweldig mooi spul. Ik ben verbaasd over de kwaliteit van de vissen dit jaar. Vorig jaar waren ze ook goed, maar dit jaar overtreft het net wel een beetje. Hij had er ook niet veel meer en daar is waar Maruhiro natuurlijk zijn bekendheid ook op pakt; de aantallen in die kwaliteit, maar je kunt dus ook echt wel mooie parels vinden bij de kleinere kwekers.

Om 11 uur hadden we een afspraak bij Miyatora. Ze hadden een soort loterij geregeld. Het was de eerste keer dat ik mensen zag bij een kweker. Op dag 5 pas dus. Er waren ongeveer 15 man van verschillende groothandels aanwezig; een van hen was Takamitsu Sekiguchi; een echte Showa kweker en kenner dus dan weet je dat je op het juiste adres bent. Ze hadden 60 Doitsu Showa’s afgevangen; een gewilde soort. Het spel kwam erop neer dat iedere groep die eraan mee wou doen, die mocht een stokje trekken. Op de onderkant van de stokjes stond een nummer. Op ons stokje stond lucky number 7. Hij kwam eerst met 20 Doitsu Showa’s. Dat betekent dat er 3 rondes waren (3×20=60). We deden met 8 mensen mee in de loterij en we moesten allemaal op volgorde gaan staan.

Hij zette een startbedrag en vanaf daar konden we beginnen. We mochten op volgorde een vis uitkiezen en als we die voor het startbedrag wilden kopen, dat zou betekenen dat je niet door mag naar de volgende ronde. Ja, een heel spel met wat regeltjes; dat kom je wel vaker tegen zoals bij NND ook vaak. dat moet je even door hebben.  Het begon met een hoog bedrag. De eerste ronde hebben we niks gekocht, want het spel ging zo dat de volgende ronde het startbedrag lager is en dan begint het ook bij nummer 8 in plaats van nummer 1. In de 2e ronde hebben we wel wat gekocht. Je mag wel passen, maar als je zegt ‘ja’ mag je ook niet terug en is de vis van jou. Als je allemaal past gaat de prijs weer naar beneden en begint de volgorde dus weer andersom. Het was een hele leuke manier om wat meer vissen te kopen. Voor de kweker is het natuurlijk handig want er speelt wel een bepaalde druk mee.

na alle rondes, hebben we 9 Doitsu Showa aangekocht

Uiteindelijk na alle rondes, hebben we 9 Doitsu Showa gekocht. Ik ben hier ontzettend tevreden ove, aangezien er niet heel veel aanbod is van Doitsu Showa en als je ze ziet zijn ze extreem duur. Na de loterij gingen we lekker lunchen. Daarna ben ik nog best wel een tijdje bezig geweest met de vissen fotograferen. Het is jammer dat dat veel tijd in beslag neemt, maar het moet toch gebeuren. Aan het einde van de middag zijn we nog naar Hoshikin geweest, maar daar hebben we (nog) niks gekocht. Daarna zijn we ook nog naar Isa gegaan. Hij herkende ons nog omdat wij afgelopen zomer nog een aantal boxen jumbo tosai hebben gekocht en hij vroeg er naar of we ze allemaal al hadden verkocht; erg leuk die herkenning van Mitsunori Isa, toch wel een hele grote hoor in Japan. Ik heb daar nog twee ongelofelijke vissen zien zwemmen, poh… wat een machtige vissen zwemmen er hier en daar toch in Japan. Het werd al snel donker daarna, dus we zijn lekker naar huis gegaan.