De ochtendzon in Niigata heeft nog maar net de toppen van de bergen geraakt als we al ergens langs de weg staan. Een kort moment van rust voordat het geweld losbarst. Een prachtige oranje vlinder met zwarte stippen landt brutaal op de getatoeëerde arm van Jeffrey, alsof het beestje ons succes wil wensen voor de dag die komen gaat. We ademen de frisse berglucht in en weten: dit wordt een dag van snelle beslissingen en hoge inzetten.
We rijden direct door naar Conias, waar we precies op tijd zijn voor het spektakel van de ochtend. De vrachtwagens rollen het terrein op, afgeladen met blauwe transportbakken vol kakelverse oogst. Het is een drukte van jewelste. De gebroeders van de Hiroi Koi Farm zijn er ook, en met een bijna militaire precisie wordt de vis uitgeladen. Het gaat er hard aan toe; voor een ongetraind oog lijkt het misschien ruw hoe ze de vissen van de ene naar de andere bak spuiten, maar dit is pure ervaring. In een fractie van een seconde wordt de selectie gemaakt. Eén sectie voor de winkel, één voor de kweek, en een bak met vissen die waarschijnlijk de tategoi-selectie in gaan. Wij staan met onze neuzen vooraan bij de vissen en hebben de prijs van een aantal toppers opgevraagd. Het tempo ligt hoog, de adrenaline stroomt.
Nog geen uurtje later zien we bij Shinoda exact hetzelfde tafereel. De doitsu Showa komen binnen en ook hier is het een kwestie van scherp blijven en direct handelen. Terwijl de mannen in waadpakken de vissen sorteren, maken Tiebo en ik opnames voor KoiQuest. Je ziet de passie van die kwekers; ze leven voor dit moment waarop de mudponds leeg moeten zijn voordat de eerste sneeuwval de bergwegen onbegaanbaar maakt.
We jagen de auto de bergen weer in, op weg naar Miyatora. We hopen daar de eerste te zijn als de nieuwe vangst binnenkomt. Terwijl we wachten bij de betonnen bassins, landt er weer een klein insect op de arm van Jeffrey. Het lijkt wel een teken. De rust bij de kwekerij is bedrieglijk, want we weten dat de vrachtwagen elk moment de hoek om kan komen. Het wachten wordt beloond als de eerste vissen in de bowls belanden. We zien direct de kwaliteit die we zoeken.
Geselecteerd bij deze kweker
Doitsu Kujaku · 51 cm
Miyatora · 26-MI-KUJ-004
Kujaku · 53 cm
Miyatora · 26-MI-KUJ-005
Tancho Showa · 53 cm
Miyatora · 26-MI-TS-001
Tussen de bezoeken door rijden we langs Kanezo. Het is een bijzonder moment, want een azukari van ons komt vandaag uit het water. Het is altijd weer een gok hoe een vis zich ontwikkelt in de mudpond, maar als we de vis zien, vallen we bijna om van verbazing. Wat een resultaat. We kijken mee hoe Kanezo samen met zijn vader een Kei-truck uitlaadt. Ze hebben ook een paar heel toffe Ochiba Shigure bij zich, maar we blijven kritisch. De prijs-kwaliteitverhouding moet kloppen. Hoewel de vissen prachtig zijn, vinden we ze te stevig geprijsd voor wat ze bieden. We kiezen ervoor om ze te laten zwemmen. Kwaliteit boven alles, we kopen geen handel waar we over een jaar niet meer achter staan. In een klein winkeltje onderweg, waar we normaal alleen koffie uit de automaat trekken, vindt Jeffrey nog een prachtig traditioneel Japans souvenir: ceremoniële drumstokken voor de Taiko-drums, schitterend beschilderd. Een kleine schat uit een stoffig hoekje.
Aan het eind van de middag rijden we nogmaals langs Miyatora. Het valt ons op dat zijn truck er niet staat, terwijl hij normaal gesproken klaar zou zijn met de ikeage. Maar door het slechte weer van de afgelopen dagen heeft hij waarschijnlijk een extra slag geslagen nu de zon schijnt. We treffen hem bij de bassins met een Kohaku die hij net heeft binnengebracht. De afgelopen jaren was deze vis altijd rank, maar nu is ze ineens enorm breed en stevig gebouwd. Miyatora-san vertelt ons dat hij deze vis wil meenemen naar de Nagaoka Koi Show. De huid is spierwit, van die dikke kwaliteit die je alleen bij de oude bloedlijnen ziet. De moderne lijnen hebben vaak een dunnere huid, maar dit is puur wit porselein. Sommige critici zouden zeggen dat ze achterop een patroon mist, maar wij zien de potentie. Als dat patroon er wel had gezeten, was ze onbetaalbaar geweest.
Jeffrey denkt er niet lang over na: de deal wordt gesloten. Deze Kohaku gaat onder de vlag van AB Koi Marum naar de Nagaoka Koi Show. Wat een bekroning op de dag. We hebben naast deze showvis ook nog vier andere topstukken weten te bemachtigen: een waanzinnige Tancho Showa van 53 cm met een perfecte rode stip, een Kujaku en een Doitsu Kujaku van 51 cm met een glanzende witte huid en messcherpe oranje vlekken. Als ik die vissen in de bowl zie liggen, met hun krachtige bouw en zuivere huid, weet ik dat we de juiste keuze hebben gemaakt. Dit zijn de vissen waarvoor we naar Japan komen. We sluiten de dag af met een geweldig gevoel. Morgen weer een dag in de bergen, wie weet wat er dan nog uit de modder omhoog komt.