Doitsu Sanke, een top-Showa bij Yoshino en plots een aardbevingsalarm

Op dag twee gingen we al vroeg de bergen in richting Torazo voor een event dat volledig in het teken stond van Ginrin Kohaku. Torazo staat bekend om die enorme body en Ginrin dat zo dik op de schubben ligt dat het bijna van de vis af spat. Het was er een drukte van jewelste met dealers uit alle windstreken en de prijzen waren eerlijk gezegd behoorlijk sky high. We besloten even rustig de kat uit de boom te kijken en niet direct mee te gaan in het geweld van de biedingen.

Previous slideNext slide

Terwijl de rest van de koivloot zich vergaapte bij Torazo, glipten wij even langs bij Conias. Daar hadden ze net een harvest binnen en omdat iedereen bij het event zat, stonden we daar gewoon alleen met Rob de Vos. Geen gedrang of lootjes trekken, maar op je gemak vis selecteren. Ik heb daar twee prachtige Doitsu Sanke kunnen bemachtigen met messcherp beni. De ene heeft van die mooie lakzwarte sumi-platen en de andere is wat subtieler. Precies de kwaliteit die ik voor Marum zoek: strak, gezond en zonder concessies.

Geselecteerd bij deze kweker

Na de geslaagde selectie hebben we de familie bij Conias verblijd met een pak oer-Hollandse stroopwafels. Het blijft mooi om te zien hoe die nuchtere Japanse kwekers daarvan kunnen genieten. We maakten nog even een snelle ronde langs een paar bassins in de buurt om de algemene kwaliteit van de nieuwe oogst te peilen voordat we onze weg vervolgden.

Previous slideNext slide

Daarna reden we door naar Miyatora. We kwamen precies op het juiste moment aan om de Ikeage-truck het koihuis in te zien rijden. Het is altijd indrukwekkend om te zien hoe ze die vissen in zakken naar binnen tillen. Er werkt daar nu ook een Engelsman die door Takumi stevig werd geinstrueerd. Hoewel er prachtig spul tussen zat, waaronder een goede Gin Matsuba, hebben we hier nog even de boot afgehouden om eerst onze afspraak bij Yoshino te halen.

Geselecteerd bij deze kweker

Previous slideNext slide

De rit naar Yoshino duurde een paar uur, maar het was de moeite waard. Hoewel onze azukari-vissen daar pas later worden geoogst, hebben we wel een schitterende Maruten Showa van 51 centimeter gescoord. Een vis met een waanzinnig speels patroon en een certificaat. Tussen de bedrijven door kregen we nog een melding van een aardbeving op de telefoons. Even een momentje van spanning, maar we voelden er gelukkig weinig van. De dag eindigde met wat werk aan de nieuwe website en een potje darten in het hotel. Een productieve dag met kilometers op de teller en topvis in de pocket.

Previous slideNext slide